De plannen
Het plan bestond om de Waal bij Nijmegen (Ooypolder) en de Nederrijn bij Arnhem (Meinerswijk) en later ook de IJssel bij Olst, met drijvende caissons, die tot zinken konden worden gebracht, af te sluiten. Het gebied daarachter viel droog, terwijl het wassende water de IJssel instroomde. O.a.bij Olst, ter hoogte van landgoed de Haere waren sluizen in de dijk aangelegd, die het water over de naastgelegen landerijen en dorpen voerde, zodanig dat uiteindelijk een brede strook van Kampen tot Nijmegen blank kwam te staan. De uitvoering van de geheime plannen, die officieel als “Noodbrug Ponton Plan Deventer”werden aangeduid, kwam in de eerste helft van 1953 gereed. Ter verdediging werd alleen al bij Olst een zestigtal bunkers en kazematten opgetrokken en werden ingebetonneerde Shermantanks uit de Tweede Wereld Oorlog in de IJsseldijken en in de op het land opgeworpen terpen geplaatst.
Het plan bestond om de Waal bij Nijmegen (Ooypolder) en de Nederrijn bij Arnhem (Meinerswijk) en later ook de IJssel bij Olst, met drijvende caissons, die tot zinken konden worden gebracht, af te sluiten. Het gebied daarachter viel droog, terwijl het wassende water de IJssel instroomde. O.a.bij Olst, ter hoogte van landgoed de Haere waren sluizen in de dijk aangelegd, die het water over de naastgelegen landerijen en dorpen voerde, zodanig dat uiteindelijk een brede strook van Kampen tot Nijmegen blank kwam te staan. De uitvoering van de geheime plannen, die officieel als “Noodbrug Ponton Plan Deventer”werden aangeduid, kwam in de eerste helft van 1953 gereed. Ter verdediging werd alleen al bij Olst een zestigtal bunkers en kazematten opgetrokken en werden ingebetonneerde Shermantanks uit de Tweede Wereld Oorlog in de IJsseldijken en in de op het land opgeworpen terpen geplaatst.
Functioneren van de IJssellinie
Eenmaal klaar werd er regelmatig met het lierenstelsel
geoefend om de caissons uit de aangelegde insteekhavens te krijgen. De gevechtsbunkers waren alleen in tijd van crisis en
oefeningen bemand. De insteekhavens daarentegen hadden een constante bezetting. Het compleet in stelling brengen van de IJssellinie duurde ca. twee weken.
Eenmaal klaar werd er regelmatig met het lierenstelsel
geoefend om de caissons uit de aangelegde insteekhavens te krijgen. De gevechtsbunkers waren alleen in tijd van crisis en
oefeningen bemand. De insteekhavens daarentegen hadden een constante bezetting. Het compleet in stelling brengen van de IJssellinie duurde ca. twee weken.
De stuw bij Olst (Object-D) in 1953